Wanneer wordt de volgende asteroïde voorspeld om de Aarde te raken?
Om de zoveel tijd verschijnen er tientallen angstaanjagende krantenkoppen over ruimtebrokken die op onze planeet afkomen. Maar is de kans echt groot dat een asteroïde de aarde in de nabije toekomst raakt? In dit artikel vind je antwoorden op de meest prangende vragen over potentieel gevaarlijke asteroïden. Overigens kun je met Sky Tonight asteroïden opsporen – volg door welk deel van de hemel ze zich momenteel bewegen, ook al zul je ze waarschijnlijk niet zien.
Inhoud
- Asteroïden op weg naar de aarde in 2026: zullen ze onze planeet raken?
- Beroemde asteroïden die de aarde zouden kunnen raken
- Waar kun je het laatste nieuws over asteroïden op weg naar de aarde volgen?
- Hoe groot is de kans dat een asteroïde de aarde raakt?
- Hoe onderscheiden we gevaarlijke asteroïden van niet-gevaarlijke?
- Hoe sporen we aarde-nabije asteroïden op?
- Hoe kunnen we voorkomen dat asteroïden de aarde raken?
- Kort samengevat: zal een asteroïde de aarde raken in 2026?
Asteroïden op weg naar de aarde in 2026: zullen ze onze planeet raken?
Hier is een lijst met asteroïden die onze planeet in de nabije toekomst dicht zullen naderen. Op dit moment is er geen enkel bewijs dat een van deze asteroïden met de aarde zal botsen. We hebben alleen die objecten opgenomen die binnen ongeveer 5 maanafstanden (LD) van de aarde passeren. Een maanafstand (384.399 km) is de gemiddelde afstand van de maan tot de aarde.
17 maart 2026: 2015 VO142
- Grootte: 4 m - 10 m
- Magnitude: 21,0
- Afstand bij dichtste nadering: 2,7 LD
19 maart 2026: 2026 DP15
- Grootte: 15 m - 40 m
- Magnitude: 20,6
- Afstand bij dichtste nadering: 5,1 LD
22 maart 2026: 2010 RA91
- Grootte: 50 m - 115 m
- Magnitude: 17,0
- Afstand bij dichtste nadering: 4,7 LD
4 april 2026: 2023 DZ2
- Grootte: 35 m - 85 m
- Magnitude: 21,0
- Afstand bij dichtste nadering: 2,6 LD
7 april 2026: 2024 TB7
- Grootte: 4 m - 8 m
- Magnitude: 22,8
- Afstand bij dichtste nadering: 4,8 LD
14 april 2026: 2013 GM3
- Grootte: 15 m - 35 m
- Magnitude: 19,2
- Afstand bij dichtste nadering: 0,7 LD
Beroemde asteroïden die de aarde zouden kunnen raken
Nieuws over een asteroïde die op de aarde afkomt en een kans op inslag heeft, wekt veel belangstelling. In maart 2026 zijn er in werkelijkheid 2.532 potentieel gevaarlijke asteroïden, maar slechts een handvol haalt de krantenkoppen. Laten we de bekendste asteroïden bespreken die in de nabije toekomst dicht langs de aarde komen en kijken of een van hen echt een bedreiging vormt voor onze planeet.
13 april 2029: Apophis
Apophis is een grote aarde-nabije asteroïde met een diameter van ongeveer 370 meter (1213 ft) (ongeveer zo groot als het Empire State Building). Hij draait in ongeveer 324 dagen één keer om de zon.
De asteroïde komt in 2029, 2036 en 2068 dicht langs onze planeet. Aanvankelijke berekeningen wezen op een mogelijke botsing met de aarde in 2029. Latere waarnemingen hebben echter bevestigd dat Apophis onze planeet minstens de komende 100 jaar niet zal raken. Lees ons artikel en ontdek alle details over de asteroïde Apophis.
22 december 2032: 2024 YR4
Asteroïde 2024 YR4 werd op 27 december 2024 ontdekt door de ATLAS-telescoop. Met een diameter van ongeveer 44-100 meter is hij vergelijkbaar met een hoog gebouw van 15-30 verdiepingen. De asteroïde voltooit ongeveer eens in de 4 jaar een omloop rond de zon. Kort na de ontdekking beseften astronomen dat hij de aarde al op 25 december 2024 op korte afstand was gepasseerd, op 830.000 kilometer (ongeveer 2,15 keer de afstand tot de maan).
Aanvankelijk werd gedacht dat asteroïde 2024 YR4 een recordhoge kans had om de aarde op 22 december 2032 te raken. Verdere baanmetingen hebben het inslagrisico sterk verlaagd. NASA heeft geconcludeerd dat het object geen significante bedreiging voor de aarde vormt. De kans dat asteroïde 2024 YR4 de aarde raakt, is ongeveer 0,001%.
Eerder werd ook gedacht dat 2024 YR4 in 2032 3,8% kans had om de maan te raken. Astronomen hebben echter met nieuwe waarnemingen van de James Webb Space Telescope bevestigd dat 2024 YR4 niet op de maan zal inslaan. In plaats daarvan passeert hij de maan veilig op een afstand van meer dan 20.000 kilometer.
Lees ons artikel en ontdek alle details over de asteroïde.
23 mei 2036: 2003 MH4
2003 MH4 is een grote aarde-nabije asteroïde die op 26 juni 2003 werd ontdekt. Hij heeft een diameter van ongeveer 366 meter (1102 ft) (iets groter dan de Eiffeltoren). De asteroïde draait ongeveer elke 2,7 jaar om de zon. Door zijn komende passage langs de aarde is hij onlangs een veelbesproken onderwerp in de media geworden.
Op 23 mei 2036 passeert 2003 MH4 de aarde veilig op een afstand van 0,049 AU, ongeveer 7.453.879 km (4.631.625 mijl) of 19 maanafstanden. Dat lijkt misschien behoorlijk ver, maar op kosmische schaal is dat erg dichtbij. Er wordt niet verwacht dat de asteroïde met onze planeet zal botsen, dus staat hij momenteel niet op de risicolijsten van NASA of ESA. Door zijn nabijheid tot de aarde en zijn grote omvang classificeren wetenschappers hem wel als een potentieel gevaarlijke asteroïde (PHA). Deze status geldt voor alle asteroïden met een diameter van meer dan 140 meter (460 ft) die de aarde tot minder dan 0,05 AU, of 7,5 miljoen kilometer (4,65 miljoen mijl), naderen. Dat betekent niet dat 2003 MH4 ooit zeker de aarde zal raken; het betekent alleen dat hij extra nauwlettend gevolgd moet worden.
14 februari 2046: 2023 DW
Asteroïde 2023 DW werd ontdekt op 26 februari 2023. Volgens NASA heeft hij een diameter van ongeveer 50 meter (160 ft), ongeveer zo breed als een American football-veld. Hij beweegt met een snelheid van 25 km/s (15,5 m/s) en voltooit in 271 dagen één omloop rond de zon.
In februari 2023 werd voorspeld dat de asteroïde op 14 februari 2046 kans had om met de aarde te botsen. Hij werd toegevoegd aan ESA's Risk List (een catalogus van objecten die mogelijk de aarde kunnen raken) en kreeg een score van 1 op de Torino-schaal (de andere 1.450 asteroïden op de lijst hadden een score van 0). Maar al halverwege maart 2023 verlaagde ESA die score naar 0 en verwijderde het object vervolgens van de lijst. NASA deed hetzelfde: 2023 DW staat nu op de lijst van objecten waarvoor "alle eerder gedetecteerde potentiële inslagen zijn uitgesloten". Het lijkt er dus op dat we geluk hebben, en asteroïde 2023 DW zal de aarde niet raken.
24 september 2182: Bennu
Asteroïde 101955 Bennu werd op 11 september 1999 ontdekt door het LINEAR-onderzoek. Met een diameter van ongeveer 480 meter (1600 ft) is hij ruwweg zo groot als Central Park Tower in New York – het hoogste woongebouw ter wereld. Bennu draait elke 1,2 jaar om de zon en komt elke zes jaar dicht bij de aarde.
Bennu is intensief bestudeerd, vooral nadat NASA's OSIRIS-REx-missie in 2020 monsters van zijn oppervlak verzamelde. Op 24 september 2023 bracht het ruimtevaartuig met succes een monster van Bennu terug naar de aarde, dat vervolgens door onderzoekers over de hele wereld is geanalyseerd. Resultaten wijzen erop dat Bennu de bouwstenen van leven bevat, waaronder het eenvoudige aminozuur glycine en waterhoudende mineralen, wat waardevolle inzichten biedt in de oorsprong van leven.
Eerdere berekeningen wezen op een kleine inslagkans aan het eind van de 22e eeuw, met de hoogste waarschijnlijkheid op 24 september 2182. NASA-wetenschappers schatten nu dat Bennu op die datum 0,037% kans (1 op 2.700) heeft om de aarde te raken. Bennu is momenteel een van de twee objecten bovenaan NASA's Sentry Risk List, al blijft de inslagkans zeer klein.
16 maart 2880: 29075 (1950 DA)
Asteroïde 29075 (1950 DA) werd voor het eerst waargenomen op 23 februari 1950, maar raakte daarna tientallen jaren uit beeld voordat hij in 2000 opnieuw werd ontdekt. Hij is 1,3 kilometer groot – groot genoeg om catastrofale schade te veroorzaken als hij ooit de aarde raakt. 1950 DA volgt een baan van 2,2 jaar rond de zon.
Eerdere voorspellingen wezen op een mogelijke inslag op 16 maart 2880, met een hoger dan gemiddelde kans vergeleken met andere bekende asteroïden. Nauwkeurigere berekeningen hebben het risico sindsdien echter verlaagd, en experts denken nu dat de asteroïde de aarde waarschijnlijk volledig zal missen. Samen met Bennu staat 1950 DA bovenaan NASA's Sentry Risk List, met een geschatte inslagkans van 1 op 51.020 (~0,00196%) in het jaar 2880. Wetenschappers blijven zijn baan volgen om de voorspellingen voor de komende eeuwen nauwkeurig te houden.
Waar kun je het laatste nieuws over asteroïden op weg naar de aarde volgen?
Je kunt eenvoudig controleren of er binnenkort een asteroïde dicht bij onze planeet komt. Open de website van het Minor Planet Center en zoek de Close Approaches-lijst rechtsonder op de hoofdpagina. Die bevat alle bekende asteroïden die de aarde in de komende maanden op korte afstand passeren. Naast de naam van de asteroïde en de datum van de dichtste nadering kun je ook de grootte (in meters) zien en de afstand waarop hij langs de aarde vliegt (in maanafstanden).
NASA's Asteroid Watch Dashboard biedt vergelijkbare informatie, maar met visuele referenties, waardoor je je de grootte van de asteroïde makkelijker kunt voorstellen. Let op: daar worden alleen de 5 eerstvolgende passages getoond.
Ben je geïnteresseerd in een specifieke asteroïde, gebruik dan NASA JPL's Small-Body Database Browser. Voer de naam of het nummer van de asteroïde in, en je krijgt uitgebreide informatie over zijn baan, fysische parameters en ontdekkingsomstandigheden.
Je kunt de positie van een asteroïde aan de hemel volgen met de app Sky Tonight. Tik op het vergrootglaspictogram en typ de naam in de zoekbalk. Wanneer de asteroïde in de zoekresultaten verschijnt, tik je op het blauwe doelwitpictogram naast zijn naam. Sky Tonight laat je dan de huidige positie van de asteroïde aan de hemel zien.
Hoe groot is de kans dat een asteroïde de aarde raakt?
Vanuit het perspectief van een astronoom zijn botsingen tussen hemellichamen heel normaal. Het zal je misschien verbazen, maar ze gebeuren behoorlijk vaak. Kleine asteroïden van ongeveer één meter doorsnee dringen ongeveer eens in de paar weken de aardatmosfeer binnen en verbranden meestal onschadelijk.
Een grote asteroïde kan echter een wereldwijde catastrofe veroorzaken: tonnen stof en as stijgen op en blokkeren de zon jarenlang. Dan beginnen misoogsten en bosbranden, met massale hongersnood tot gevolg. Het goede nieuws is dat volgens NASA asteroïden groter dan 100 meter die lokale schade kunnen veroorzaken de aarde ongeveer eens per 10.000-20.000 jaar treffen. Ruimtebrokken groter dan 1 kilometer die het leven op onze planeet kunnen bedreigen, komen slechts eens in de paar miljoen jaar voorbij. Met andere woorden: de kans dat jij in je leven door een asteroïde wordt getroffen, is heel klein. Toch is het altijd goed om voorbereid te zijn. Laten we eens kijken naar de maatregelen die astronomen nemen om de veiligheid van de aarde te waarborgen.
Hoe onderscheiden we gevaarlijke asteroïden van niet-gevaarlijke?
Er zijn meer dan 1 miljoen asteroïden ontdekt, en niet elke daarvan is reden tot zorg. Wetenschappers besteden speciale aandacht aan de zogeheten potentieel gevaarlijke asteroïden. Om als potentieel gevaarlijk te worden geclassificeerd, moet een asteroïde aan twee hoofdcriteria voldoen.
-
Ten eerste moet hij een minimale baan-kruisingsafstand (MOID) met de aarde van 0,05 AU of minder hebben. Een asteroïde met zo'n baan kan gevaarlijk dicht bij onze planeet komen.
-
Ten tweede moet hij een absolute magnitude van 22,0 of lager hebben. Van de kleinste asteroïden met zo'n helderheid wordt geschat dat ze 110 tot 240 meter groot zijn – genoeg om bij een inslag aanzienlijke lokale schade te veroorzaken.
Het gevaarspotentieel van een asteroïde wordt gemeten met twee schalen: de Torino Impact Hazard Scale en de Palermo Technical Impact Hazard Scale. De Torino-schaal wordt gebruikt om het potentiële risico van een toekomstige asteroïde-inslag aan het grote publiek uit te leggen. Op deze eenvoudige schaal krijgt een object een waarde van 0 tot 10 op basis van de botsingskans en de kinetische energie van een mogelijke botsing. De Palermo-schaal is vergelijkbaar, maar complexer en wordt vooral door professionele astronomen gebruikt.
De banen van hemellichamen veranderen onder invloed van de zwaartekracht van de zon, de planeten en andere asteroïden. Daarom volgen wetenschappers een asteroïde nauwgezet en voeren ze uiterst precieze berekeningen uit zodra die als potentieel gevaarlijk is bestempeld. Als een asteroïde tien jaar lang wordt waargenomen, kan zijn baan 200 jaar vooruit worden berekend.
Welke grootte van een asteroïde is gevaarlijk?
Zoals we al hebben gezegd, leidt niet elke asteroïde-inslag tot een ramp. Hoe groot moet een asteroïde dan zijn om ernstige schade te veroorzaken? Laten we naar enkele voorbeelden kijken.
- Het Chicxulub-inslaglichaam dat 65 miljoen jaar geleden een massa-extinctie op aarde veroorzaakte, had een diameter van ongeveer 10 kilometer. Vermoedelijk maakte juist deze asteroïde een einde aan het tijdperk van de dinosauriërs.
- Het Tunguska-inslaglichaam dat in 1908 in de lucht explodeerde en 80 miljoen bomen in de taiga tegen de vlakte legde, had een diameter van ongeveer 100 meter. Dit was en is nog steeds de grootste asteroïde-inslaggebeurtenis in de opgetekende geschiedenis.
- En ten slotte was de meteoor van Tsjeljabinsk die in 2013 de aardatmosfeer binnendrong ongeveer 20 meter in diameter. Dit object bereikte het aardoppervlak niet eens, maar de explosie beschadigde alsnog meer dan 7.000 gebouwen. Wil je meer weten over deze drie beroemde asteroïden, bekijk dan onze video.
De conclusie kun je zelf trekken. Zelfs relatief kleine ruimtebrokken, zoals de meteoor van Tsjeljabinsk, kunnen lokaal schade veroorzaken. Asteroïden groter dan 1 kilometer kunnen wereldwijde gevolgen hebben, zoals langdurige klimaatverandering. Voor een beter visueel beeld bekijk je onze infographic, waarin we de grootte van asteroïden vergelijken met de mogelijke gevolgen van een inslag.
Hoeveel potentieel gevaarlijke asteroïden zijn er?
In maart 2026 hebben astronomen 2.532 potentieel gevaarlijke asteroïden gedetecteerd, waarvan 153 groter zijn dan 1 kilometer (0,6 mijl) in diameter. De grootste bekende potentieel gevaarlijke asteroïde is (53319) 1999 JM8 – naar schatting ongeveer 7 kilometer groot.
We willen benadrukken dat deze gegevens niet betekenen dat al deze asteroïden uiteindelijk de aarde zullen raken – alleen dat ze daartoe het potentieel hebben. Geen van deze asteroïden vormt binnen de komende 100 jaar een noemenswaardig inslagrisico. Meer gedetailleerde informatie vind je op de NASA CNEOS-website. Daar staat een tabel die alle mogelijke toekomstige inslaggebeurtenissen samenvat en gevaarscores geeft met de Torino- en Palermo-schaal.
Hoe sporen we aarde-nabije asteroïden op?
In de afgelopen 30 jaar hebben we grote vooruitgang geboekt in het ontdekken van aarde-nabije asteroïden: astronomen melden bijna dagelijks nieuwe vondsten. Veel projecten werken voortdurend aan het opsporen van aarde-nabije objecten (NEO's) – asteroïden en kometen die dicht langs de aardbaan passeren. Laten we slechts een paar van zulke projecten noemen.
-
Allereerst is er ATLAS – het Asteroid Terrestrial-impact Last Alert System op Hawaï. Het bestaat uit twee telescopen van 0,5 meter die 160 km uit elkaar staan en elke heldere nacht de hemel afspeuren. Naast andere NEO's ontdekte ATLAS ook de beroemde komeet C/2019 Y4 (ATLAS).
-
Daarnaast is er de Catalina Sky Survey (CSS) in het Catalina-gebergte in Arizona, VS. Deze astronomische survey richt zich specifiek op het opsporen van potentieel gevaarlijke asteroïden en het inschatten van inslagrisico's.
In de afgelopen tien jaar hebben grondgebaseerde surveys en NASA's ruimtetelescoop duizenden aarde-nabije objecten ontdekt en veel bijgedragen aan onze kennis over het volgen van asteroïden en kometen. Volgens recente gegevens is meer dan 90% van de aarde-nabije asteroïden met een diameter groter dan 1 km (groot genoeg om wereldwijde gevolgen te hebben) al ontdekt. Ongeveer de helft van de kleine asteroïden wordt echter pas gevonden nadat ze de aarde al zijn gepasseerd. Soms merken astronomen een asteroïde pas enkele uren vóór zijn nadering van de aarde op, zoals gebeurde met de asteroïde 2024 XA1 die in december 2024 boven Siberië oplichtte. Op dit moment is dat het beste wat we kunnen doen.
Hoe kunnen we voorkomen dat asteroïden de aarde raken?
Dus, wat kunnen we doen als er een asteroïde op de aarde afkomt? Wetenschappers werken aan manieren om de planeet te verdedigen. Het goede nieuws is dat we een aantal mogelijke oplossingen hebben, en dat minstens één daarvan al met succes is getest. Het minder goede nieuws is dat we geen van deze opties van het ene op het andere moment kunnen inzetten. Een typische ruimtemissie van dit type duurt enkele jaren van goedkeuring tot lancering. Dat betekent dat we gevaarlijke asteroïden jaren van tevoren moeten ontdekken (liefst een decennium) voordat ze dicht bij de aarde komen, als we op tijd een ruimtevaartuig willen bouwen om ze af te buigen. Daarom is het zo belangrijk om zo veel mogelijk aarde-nabije objecten te vinden en hun banen vooraf te berekenen. Hier zijn enkele van de ideeën die we op dit moment hebben om een inslag te voorkomen.
DART
De Double Asteroid Redirection Test (DART) was NASA's missie die technologieën testte om een asteroïde-inslag te voorkomen. Het doelwit van de missie was asteroïde Dimorphos – het maantje van de binaire aarde-nabije asteroïde Didymos. In september 2022 botste het DART-ruimtevaartuig op het maantje (ongeveer 160 m groot), waardoor de snelheid en omloopperiode ervan veranderden. Deze missie bewees dat een gevaarlijk ruimteobject in de toekomst van koers kan worden veranderd.
Zwaartekrachtsleepboot
Bij deze methode begeleidt een ruimtevaartuig een asteroïde gedurende meerdere jaren en gebruikt het zijn zwaartekracht om het object heel geleidelijk uit zijn baan te trekken. Zwaartekrachtsleepboten kunnen werken met asteroïden van elke vorm en samenstelling. Ze zijn zeer goed bestuurbaar, waardoor men kan zorgen dat een asteroïde in een veilige baan terechtkomt. Wel kunnen ze mogelijk de grootste asteroïden (meer dan 500 meter in diameter), die de grootste bedreiging voor de aarde vormen, niet ver genoeg wegtrekken.
Verfspuiten
Als het gaat om het afbuigen van asteroïden, is verven iets anders dan je waarschijnlijk meteen denkt. Het idee is echter gebaseerd op een echt natuurkundig verschijnsel dat bekendstaat als het Yarkovsky-effect, dat beschrijft hoe zonlicht de baan van een asteroïde beïnvloedt. Kort gezegd weerkaatsen donkere oppervlakken minder en lichte oppervlakken meer. Door te veranderen hoeveel licht een asteroïde terugkaatst, zouden we zijn baan kunnen aanpassen. De methode mist precisie en zou jaren of zelfs decennia nodig hebben om een merkbaar effect te laten zien. Aan de andere kant hebben wetenschappers, als er iets misgaat, genoeg tijd om opnieuw te rekenen en het nog eens te proberen.
Kernwapen
Een kernbom kan een laatste redmiddel zijn wanneer een asteroïde op het punt staat de aarde te raken en er geen tijd meer is om andere opties in te zetten. Het idee is om een nucleair explosief op de juiste afstand van een asteroïde tot ontploffing te brengen (dus niet op het oppervlak), zodat het object van zijn huidige baan afwijkt. De voordelen zijn dat de missie relatief snel kan worden uitgevoerd met al bestaande technologieën (we zouden een raket met een nucleaire lading kunnen uitrusten en die vanaf een conventioneel lanceerplatform kunnen lanceren). Het nadeel is dat een asteroïde in stukken uiteen kan vallen, wat nog meer schade kan veroorzaken.
Beschermt Jupiter de aarde tegen een asteroïde-inslag?
Het idee dat Jupiter de aarde tegen asteroïden beschermt, is onderwerp van voortdurend wetenschappelijk debat, en het antwoord is zowel ja als nee, afhankelijk van de context.
-
Enerzijds heeft Jupiter, als grootste planeet van het zonnestelsel, een immens zwaartekrachtsveld. Daardoor kan hij fungeren als een "kosmische stofzuiger" die asteroïden, kometen en ander puin aantrekt of afbuigt dat anders de aardbaan zou kunnen kruisen. Veel objecten uit het buitenste zonnestelsel worden door Jupiter afgeleid of ingevangen voordat ze de aarde kunnen bedreigen. Een goed voorbeeld daarvan is komeet Shoemaker-Levy 9, die in 1994 op Jupiter insloeg in plaats van verder door het zonnestelsel te trekken. Ook speelt Jupiter een cruciale rol bij het in stand houden van de structuur van de asteroïdengordel, een gebied tussen Mars en Jupiter waar het merendeel van de bekende asteroïden zich bevindt. Zijn krachtige zwaartekracht werkt de invloed van de zon tegen en helpt zo de banen van asteroïden te stabiliseren (althans meestal).
-
Anderzijds suggereren simulaties dat Jupiter weliswaar langeperiodieke kometen uit de Oortwolk effectief kan afbuigen, maar ook korteperiodieke kometen en asteroïden richting de aarde kan sturen. Onder invloed van Jupiters zwaartekracht kunnen deze objecten – die anders misschien niet in onze buurt zouden komen – in nieuwe banen worden geduwd, waardoor de kans op een inslag op de aardse planeten toeneemt.
Kortom, Jupiters enorme omvang en zwaartekrachtsinvloed helpen de frequentie van asteroïde-inslagen op aarde te verkleinen. Maar zijn rol is niet puur die van een schild: af en toe kan hij objecten juist onze kant op sturen. Onze beste verdediging zijn dus uiteindelijk wijzelf.
Hopelijk voel je je na het lezen van dit artikel veilig (of in elk geval beter voorbereid). Nu je zoveel over asteroïden hebt geleerd, doe onze quiz om je kennis te testen.
Kort samengevat: zal een asteroïde de aarde raken in 2026?
Zeker weten! Geef het hooguit twee weken. Piepkleine asteroïden treffen de aarde voortdurend, maar ze zijn zo klein dat ze nauwelijks iets uitrichten. Grotere asteroïden kunnen grotere problemen veroorzaken, maar dit jaar worden ze allemaal verwacht veilig langs de aarde te scheren zonder inslagrisico. Voorlopig is er dus niets om je zorgen over te maken, en kun je via Sky Tonight gewoon de helderste asteroïden volgen en ze zonder angst waarnemen.
