Ruimtestation Mir – van de lancering in 1986 tot de deorbitatie in 2001

~5 min

Op 20 februari 1986 lanceerde de Sovjet-Unie de kernmodule van het ruimtestation Mir in een baan om de aarde. Mir was het eerste ruimtestation dat specifiek was ontworpen als een modulair baancomplex voor langdurige missies. In deze gids lees je de geschiedenis van Mir en zijn bijdrage aan onze kennis van de ruimte.

Inhoud

Snelle feiten: ruimtestation Mir

  • Type: modulair ruimtestation
  • In een baan om de aarde: 1986–2001
  • Lanceerdatum en -tijd (kernmodule): 20 februari 1986, 00:28 Moskoutijd (19 februari, 21:28 GMT)
  • Betekenis van de naam: “Mir” betekent “vrede” en ook “wereld/gemeenschap” in het Russisch.
  • Hoofdoperator: het Sovjet-ruimteprogramma; later het Russische ruimteagentschap (Roscosmos).
  • Waarom het belangrijk is: Mir was een pionier in langdurig wonen en werken in de ruimte en hielp de basis leggen voor het Internationaal Ruimtestation (ISS).
  • Grootste incidenten: een grote brand (23-24 februari 1997, afhankelijk van de tijdzone) en een botsing met het Progress-vrachtschip (25 juni 1997)
  • Einde van de missie: opzettelijk gedeorbiteerd op 23 maart 2001.

Je kunt ook onze video over het ruimtestation Mir bekijken voor een snelle visuele samenvatting.

Wanneer werd de constructie van het ruimtestation Mir gestart?

Het idee van het ruimtestation Mir ontstond aan het eind van de zeventiger jaren van de vorige eeuw. Na het in een baan om de aarde brengen van een reeks Saljoet-ruimtestations die uit een enkele module bestonden, vatte de USSR het plan om een ruimtestation met meerdere modules voor langdurig gebruik te bouwen.

Het constructieproces begon in 1979. Er werkten in totaal 280 organisaties aan dit ambitieuze project. In 1986 lanceerde de Sovjet-Unie de kernmodule in een baan om de aarde en in de tien jaar die erop volgden, werden daar zes modules aan toegevoegd. De kernmodule bevatte de woonvertrekken voor de astronauten, en andere modules bevatten over het algemeen wetenschappelijke instrumenten. De zeven modules van Mir wogen ongeveer 130 ton. Mir was in die periode de grootste kunstmatige satelliet in een baan om de aarde.

Waar werd Mir voor gebruikt?

Mir werd voornamelijk gebruikt als ruimtelaboratorium voor wetenschappelijk onderzoek. De bemanning voerde ongeveer 23.000 experimenten en onderzoeken uit op het gebied van biologie, natuurkunde, astronomie en meteorologie. Het hoofddoel was om technologieën te ontwikkelen die benodigd zijn om in de ruimte te kunnen leven. Een opmerkelijk voorbeeld van een experiment dat op Mir werd uitgevoerd was het verbouwen en oogsten van tarwe in de ruimte.

De bemanningen van Mir vestigden ook records voor het langste enkelvoudige verblijf in de ruimte. De Russische astronaut Valeri Polyakov verbleef 437 dagen, 17 uur en 38 minuten aan één stuk aan boord van Mir. NASA-astronaut Shannon Lucid vestigde het record voor vrouwen met haar verblijf van 188 dagen, 4 uur en 0 minuten in een baan om de aarde. De ervaringen van de astronauten waren van groot wetenschappelijk belang en droegen enorm bij aan biomedische onderzoek over menselijke langetermijnruimtevluchten.

Het station werd ook gebruikt als plek voor internationale samenwerking. Tijdens zijn levensduur ontving Mir 125 astronauten uit 12 verschillende landen, waaronder de Verenigde Staten, Frankrijk, Duitsland en Japan. In 1995, tijdens het gezamenlijke ruimteprogramma Shuttle-Mir, koppelde de Amerikaanse shuttle Atlantis voor het eerst aan het Mir-station. Het was het eerste Amerikaanse ruimtevaartuig dat sinds het Apollo-Soyuz Test Project in 1975 aan een Sovjet-ruimtevaartuig koppelde.

Wat is er gebeurd met het ruimtestation Mir?

Helaas draaide Mirs geschiedenis niet alleen om prestaties en wereldrecords. Het station overleefde meerdere incidenten, waaronder een brand en een botsing met het Progress-bevoorradingsvaartuig in 1997, waarbij de veiligheid van de bemanning in gevaar kwam.

Ook waren de systemen van het station tegen 2001 in relatief slechte staat en konden ze op elk moment uitvallen. Dat is niet vreemd, want oorspronkelijk was Mir bedoeld voor een levensduur van slechts vijf jaar. Toch werd het station vijftien jaar gebruikt en overleefde het zelfs het land waarin het werd ontworpen en gebouwd.

Door verschillende gevaarlijke incidenten en technische en financiële beperkingen werd Mir op 23 maart 2001 gedeorbiteerd. Het grootste deel van het station verbrandde in de aardatmosfeer; de niet-verbrande brokstukken kwamen terecht in het “kerkhof voor ruimtevaartuigen” in de zuidelijke Stille Oceaan.

Hoewel Mir niet meer functioneert, heeft het een grote bijdrage geleverd aan de vooruitgang van de wereldwijde ruimtewetenschap. Het modulaire ontwerp van het station vormde de technologische basis voor zijn directe opvolger — het ISS. De interculturele samenwerking die nu de norm is op het ISS, begon bij het Mir-station.

Veelgestelde vragen over het ruimtestation Mir

Is het ruimtestation Mir nog in een baan om de aarde?

Nee, het ruimtestation Mir is nu niet meer in een baan om de aarde. Het werd opzettelijk gedeorbiteerd op 23 maart 2001 en viel uiteen tijdens een gecontroleerde terugkeer boven de zuidelijke Stille Oceaan.

Wat gebeurde er met het ruimtestation Mir toen de Sovjet-Unie uiteenviel?

Toen de Sovjet-Unie in december 1991 uiteenviel, werd het ruimtestation Mir niet uitgeschakeld, maar financiering en programmabesturing verschoven naar de nieuwe autoriteiten en de budgetten werden krap.

Een bekend symbool van die chaotische overgang was kosmonaut Sergei Krikalev, die zich tijdens de ontbinding aan boord van Mir bevond en bekend werd als de “laatste Sovjetburger”. Omdat vluchten werden gereorganiseerd en het moeilijker werd om vervangers te financieren en in te plannen, werd zijn geplande terugkeer uitgesteld en bleef hij 311 dagen in een baan om de aarde — twee keer zo lang als oorspronkelijk gepland. Terwijl hij in een baan om de aarde draaide, zou hij via radiocontacten het nieuws over de veranderende wereld beneden hebben samengepuzzeld.

Waardoor ontstond de brand aan boord van het ruimtestation Mir?

De brand aan boord van het ruimtestation Mir op 23-24 februari 1997 (afhankelijk van de tijdzone) werd veroorzaakt door een defect aan een zuurstofgeneratorpatroon op vaste brandstof. Het patroon brandde ongeveer 14 minuten lang ongecontroleerd, spoot gesmolten metaal rond en produceerde dikke rook. De exacte oorzaak van het defect kon niet definitief worden vastgesteld, omdat het apparaat grotendeels door de brand werd verwoest. Onderzoeken suggereerden echter dat het mogelijk was besmet door een stukje latexhandschoen dat tijdens de productie was terechtgekomen. Gelukkig kwam niemand om het leven en werd de romp van het station niet aangetast.

Wat was de opvolger van Mir?

De opvolger van Mir was het Internationaal Ruimtestation (ISS) — de volgende langlopende orbitale buitenpost, die in 2000 begon met continue bemande operatie, voordat Mir in 2001 werd gedeorbiteerd. Wil je testen wat je weet over het ISS? Tik op de link en doe de Internationaal Ruimtestation-quiz!

ISS Test
Slechts 7% van de mensen kan alle vragen van deze quiz correct beantwoorden. Denk je dat je een van hen kunt worden?
Doe de quiz!

Sovjet-ruimtestation Mir: samenvatting

Mir was het eerste operationele modulaire ruimtestation voor langdurige missies en bleef 15 jaar in een baan om de aarde, van 1986 tot 2001. De kernmodule werd gelanceerd op 20 februari 1986 (lokale tijd), en het station werd opzettelijk gedeorbiteerd op 23 maart 2001, waarbij overgebleven fragmenten in de zuidelijke Stille Oceaan terechtkwamen.

Als je meer wilt weten over het ruimtestation Mir, download dan de Solar Walk 2-app. Die app bevat een interactief model van het zonnestelsel en informatie over beroemde ruimtevaartmissies. Lanceer de app, tik op het vergrootglasje en typ "Mir" in het zoekveld. Je ziet dan een realistisch 3D-model van het station en je hebt toegang tot meer historische feiten erover.

Bedankt voor het lezen van dit artikel. Als je het interessant vond, deel het dan met je vrienden!

Trustpilot